ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΠΟΙΗΣΗ2

          ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ
                                 Β΄  ΦΑΣΗ - ΚΥΡΙΩΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Α΄ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΔΙΔ.: Α. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

                               ΦΥΛΛΟ    ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ  (ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ)
Αφού μελετήσετε το ποίημα Εις Αγαρηνούς του Ανδρ. Κάλβου και το ποίημα Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές του Νικηφ. Βρεττάκου, συμπληρώστε έναν πίνακα με τα βασικά χαρακτηριστικά της παραδοσιακής και της νεότερης/ μοντέρνας ποίησης που εντοπίζετε σε αυτά τα ποιήματα.

Εις Αγαρηνούς, Ανδρ. Κάλβου
 α´.
Ἕνας Θεὸς καὶ μόνος
ἀστράπτει ἀπὸ τὸν ὕψιστον
θρόνον· καὶ τῶν χειρῶν του
ἐπισκοπεῖ τὰ αἰώνια
ἄπειρα ἔργα. 
β´.
Κρέμονται ὑπὸ τοὺς πόδας του
πάντα τὰ ἔθνη, ὡς κρέμεται
βροχὴ ἔτι ἐναέριος
ἐν ᾧ κοιμῶνται οἱ ἄνεμοι
τῆς οἰκουμένης. 
γ´.
Ἀλλ᾿ ἡ φωνή του ἀκούεται,
φωνὴ δικαιοσύνης,
καὶ ἡ ψυχαὶ τῶν ἀνόμων
ὡς αἵματος σταγόνες
πέφτουν ῾ς τὸν ἅδην. 
δ´.
Τῶν ὁσίων τὰ πνεύματα
ὡς ἀργυρέα ὁμίχλη
τὰ ὑψηλὰ ἀναβαίνει,
καὶ εἰς ποταμοὺς διαλύεται
φωτὸς καὶ δόξης. 
ε´.
Μόνον βλέπω τὸν Ἥλιον
μένοντα εἰς τὸν ἀέρα·
τοὺς τριγύρω χορεύοντας
οὐρανοὺς κυβερνάει
μὲ᾿ δίκαιον νόμον.   [...]

Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές, Νικηφ. Βρεττάκου

Τῆς Σπάρτης οἱ πορτοκαλιές, χιόνι, λουλούδια τοῦ ἔρωτα,
ἄσπρισαν ἀπ᾿ τὰ λόγια σου, γείρανε τὰ κλαδιά τους
γιόμισα τὸ μικρό μου κόρφο, πῆγα καὶ στὴ μάνα μου.

Κάθονταν κάτω ἀπ᾿ τὸ φεγγάρι καὶ μὲ νοιάζονταν,
κάθονταν κάτω ἀπ᾿ τὸ φεγγάρι καὶ μὲ μάλωνε:
Χτὲς σ᾿ ἔλουσα, χτὲς σ᾿ ἄλλαξα, ποῦ γύριζες -
ποιὸς γιόμισε τὰ ροῦχα σου δάκρυα
καὶ νεραντζάνθια;